Może to o mnie...

Dlaczego stoisz przy oknie

Wciąż piękną i dumną chcąc być

Twe piersi kaleczy cierń nocy

Włócznia wieku w twym boku już tkwi

Giniesz w łachmanach sumienia

Szukając zapachów i barw

Nerwy napięte i srebrne

Zwiotczały, stoczyła ja rdza

Miłości wybrana, miłości zmrożona

Plątanino materii i ducha

Wybranko aniołów, demonów i świętych

Zastępów złamanych serc

Uspokój tę duszę

Ucałuj policzek księżyca

I z chmury niewiedzy swej wyjdź

Nowe Jeruzalem spłonęło

Po cóż czekać w ruinach na świt

Na trudy się nie skarż ni słowem

I niech nie współczuje Ci nikt

Jak róża po drabinie cierniowej

Pnij się w górę w milczeniu przez łzy

Rzuć potem tę różę do ognia

I słońcu w ofierze ją złóż

A słońce niech weźmie w ramiona

Najświętszy jedyny Bóg

Bóg marzy o śmierci litery

Bo żaden nie znaczy nic znak

Lecz sprzyja ciągłemu jąkaniu

Słów chcących ciałem się stać

Miłości wybrana, miłości zmrożona

Plątanino materii i ducha

Wybranko aniołów, demonów i świętych

Zastępów złamanych serc

Uspokój tę duszę, uspokój ją.

Leonard Cohen